اول مي روید  شهرستان تالش تو استان گيلان ... بعد اسالم و جاده ي اسالم خلخال بعد جاده 

البته بعضي وقتا هم فقط مه داره و هيچي ديده نميشه

حدود 20 كيلومتر كه رفتين ميرسين به يه جاده ي فرعي كه اولش تابلو زده نهالستان پيرسون ... برين اون تو

يه نيم ساعت بايد ماشين رو بزارين يه كنار و برين تو جنگل چند ساعتی كه رفتين ديگه
( تنهايي يه نموره ترسناكه)

بعدش ميرين بالا و بالا و بالا تا اينكه جنگل تموم بشه و برسين به مراتع

بازم ادامه بدين و برين بالا و بالا و بالا تا اينكه برين تو ابرا و ديگه هيچي ديده نشه

همينجوري ادامه بدين و برين و برين و برين و برين تا اينكه برسين اون بالا و بهو با خودتون بگين اَ اَ اَ اَ اَ اَ اَ اَ

و بلكه هم مااااااااااااااااااا

و بعد يه نفس عميق ميكشين

از تو گفتن تمامی نداره                     از نگاهت شنفتن      

    از لبانت دیدن                                دو گونه ات چلچراغ       

             واسه دل عاشق من یک سئوال بی جواب

یک روز از روزا می آیم سراغت          می گذرم از هست و نیست

با دو دست آشتی می کنم               پونه صحرای وجودم سبز خواهد شد .

گل خواهم داد                                 بی شکیبم   بیا که انتظار بی پایان است

امان از دست تو                              اشکهایم جاری است

کم دارم دست مهربانت را                من مانده ام و رویایت

بهترین ایام با تو بودن                     در کنارت نفس کشیدن

                                 نهایت آرزوی من است

 شعر از فرح اقبالی